Aktualności

Stanowisko Prezydium Krajowej Rady Sądownictwa z 23 grudnia 2015 r. w sprawie publicznych wypowiedzi niektórych posłów VIII kadencji na Sejm RP dotyczących kompetencji Krajowej Rady Sądownictwa

STANOWISKO
PREZYDIUM KRAJOWEJ RADY SĄDOWNICTWA
z dnia 23 grudnia 2015 r.
w sprawie publicznych wypowiedzi niektórych posłów VIII kadencji
na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej
dotyczących kompetencji Krajowej Rady Sądownictwa
w przedmiocie ustawy z 25 czerwca 2015r. o Trybunale Konstytucyjnym
(Dz. U. poz. 1064 ze zm.)

Prezydium Krajowej Rady Sądownictwa z najwyższym zaniepokojeniem przyjęło wypowiedzi niektórych posłów VIII kadencji na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, prezentowane w czasie obrad Komisji Ustawodawczej Sejmu w dniu 21 grudnia 2015 r., dotyczące nowelizacji ustawy z 25 czerwca 2015r. o Trybunale Konstytucyjnym, kwestionujące zagwarantowane w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej kompetencje Krajowej Rady Sądownictwa do zaopiniowania tego aktu prawnego. Prezydium Rady stanowczo zwraca uwagę, że opinia Rady z dnia 18 grudnia 2015 r. w przedmiocie poselskiego projektu ustawy – o zmianie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym (druk sejmowy nr 122) została przedstawiona na wniosek Marszałka Sejmu zawarty w piśmie z 16 grudnia 2015 r. (GMS-WP-173-282/15). Nie może być zatem mowy o „samowolnym” opiniowaniu przedłożonego projektu aktu prawnego przez Krajową Radę Sądownictwa. Wypowiedzi zawierające tego rodzaju sugestie stanowią nadużycie i są nieprawdziwe.    
Podkreślenia wymaga, że Krajowa Rada Sądownictwa posiada kompetencje do opiniowania wszelkich aktów prawnych dotyczących niezależności sądów i niezawisłości sędziów, w tym także niezależności Trybunału Konstytucyjnego i niezawisłości Jego sędziów. Żaden inny organ nie został wyposażony przez ustrojodawcę w tego rodzaju kompetencje.
Wagę tych kompetencji potwierdził Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 9 grudnia 2015 r. (sygnatura  akt K 35/15). Z jego uzasadnienia wynika, że Krajowa Rada Sądownictwa posiada kompetencje do „inicjowania kontroli konstytucyjności aktów normatywnych w takim zakresie, w jakim dotyczą one niezależności sądów i niezawisłości sędziów. Skoro niezależność Trybunału Konstytucyjnego i niezawisłość jego sędziów mają przełożenie na niezależność sądów i niezawisłość sędziów, to KRS na mocy art. 186 ust. 2 Konstytucji może inicjować kontrolę konstytucyjności zarówno aktów normatywnych dotyczących tej pierwszej, jak i drugiej materii”. Odnosząc się natomiast do kompetencji opiniodawczych Rady, Trybunał stwierdził, że „kompetencja KRS do opiniowania aktów normatywnych nie została (…) expressis verbis wyrażona w Konstytucji, lecz w art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy o KRS. W zakresie, w jakim odnosi się do aktów normatywnych dotyczących niezależności sądów w rozumieniu art. 175 ust.1 Konstytucji, tj. Sądu Najwyższego, sądów powszechych, sądów administracyjnych i sądów wojskowych oraz niezawisłości sędziów tych sądów, ma swoje umocowanie konstytucyjne w postaci art. 186 ust.1  Konstytucji. W zakresie, w jakim ta sama kompetencja odnosi się jednak do aktów normatywnych dotyczących niezawisłości sędziów Trybunału, jedyną jej podstawą prawną jest ustawa. Gwarantuje ona KRS prawo opiniowania aktów normatywnych dotyczących wszystkich sędziów, a zatem także sędziów TK, a to z uwagi na związek tej materii z niezależnością sądów i niezawisłością sędziów”.

< powrót

print